IEEE 802.11   


IEEE 802.11 is een Amerikaanse standaard voor Radio LAN. De oorspronkelijke standaard maakt gebruik van de voor algemene doeleinden, wereldwijd, beschikbare band voor Short Range Devices lopend van 2400 tot 2483,5 MHz. De standaard kent zowel mogelijkheden voor infrastructure based networks als voor ad-hoc netwerken. De standaard staat beter bekend onder de naam Wi-Fi.

De oorspronkelijke standaard kent twee uitvoeringsvormen. Eén die gebruik maakt van Direct Sequence, en één die gebruik maakt van Frequentie Hopping. Beide standaarden kennen een maximale bitsnelheid van 1 of 2 Mbit/s.

IEEE 802.11b
In 1999 is een uitbreiding van de standaard gekomen, 802.11b. Met deze standaard zijn hogere datasnelheden, tot 11 Mbit/s, mogelijk. De datasnelheid kan naar beneden worden bijgesteld naar 5.5, 2 of 1 Mbit/s als de kwaliteit van de verbinding verslechterd. De 802.11b standaard maakt gebruik van direct sequence.

IEEE 802.11g
In 2003 is de IEEE 802.11g variant gepubliceerd. Met deze standaard zijn nog hogere datasnelheden tot 54 Mbit/s mogelijk. Deze snelheid kan echter alleen gehaald worden als de gebruiker zich in de onmiddelijke nabijheid van het toegangspunt bevindt. Als de afstand groter wordt, en dus de kwaliteit van de verbinding verslechterd, wordt de bitsnelheid automatisch naar beneden bijgesteld.

IEEE 802.11a en IEEE 802.11h
Verder kent de standaard nog een versie, IEEE 802.11a, die gebruik maakt van de 5 GHz band. Deze mag echter in grote delen van de wereld, waaronder Europa, niet worden gebruikt omdat niet is voldaan aan een aantal technische voorzieningen, te weten transmit power control en dynamische frequentietoewijzing, die nodig zijn om de andere gebruikers van de 5 GHz band niet teveel te storen. Er is een variant, IEEE 802.11h, ontwikkeld die deze technische voorzieningen wel heeft. De 802.11h variant mag worden gebruikt in de 5150 - 5350 en 5470-5725 MHz band. Het bovenste deel kent een hoger toegestaan vermogen, van 1 Watt, en mag ook buiten worden gebruikt. Het onderste deel van de 5 GHz band mag alleen binnen worden gebruikt. Het maximale uitgangsvermogen is hier 200 mW.

802.11n
IEEE 802.11n is een standaard die de de datasnelheid nog verder moet verhogen. Het doel is om de datasnelheid te verhogen tot boven de 100 Mbit/s. Deze datasnelheid wordt bereikt door radiokanalen samen te voegen. Dit wordt channel bonding genoemd en door gebruik te makken van geavanceerder antennes (MIMO). Naar verwachting wordt de 802.11n standaard in 2007 goedgekeurd.

802.11r
IEEE 802.11r voegt ondersteuning voor roaming toe aan de standaard. Dit maakt naadloze overgang van het ene naar het andere basisstation (handover) mogelijk in grotere gebieden met WiFi dekking.